Przemoc finansowa bardzo rzadko zaczyna się od zdania: „Od dzisiaj nie masz dostępu do pieniędzy”.
Znacznie częściej zaczyna się niewinnie.
„Ja będę zajmował się rachunkami, Ty się tym nie przejmuj”.
„Nie potrzebujesz własnego konta”.
„Po co masz pracować, skoro ja dobrze zarabiam?”
„Daj mi swoją kartę, będzie łatwiej kontrolować wydatki”.
„Nie musisz wiedzieć, ile mamy oszczędności”.
Przez pierwsze lata może to nawet wyglądać jak wygodny podział obowiązków. Jedna osoba zajmuje się dziećmi i domem. Druga pracuje, płaci rachunki, prowadzi konta i podejmuje większość decyzji finansowych.
Problem zaczyna się wtedy, gdy pieniądze przestają być wspólnym zasobem rodziny, a stają się narzędziem władzy i kontroli.
Kiedy partner musi prosić o pieniądze.
Kiedy boi się zrobić zakupy.
Kiedy nie zna stanu konta.
Kiedy nie może pracować.
Kiedy nie wie, ile zarabia współmałżonek.
Kiedy każda wydana kwota musi zostać wyjaśniona.
Kiedy słyszy: „To są moje pieniądze, bo to ja je zarobiłem”. Wtedy nie mówimy już wyłącznie o różnicy zdań dotyczącej budżetu domowego.
Możemy mieć do czynienia z financial abuse lub economic abuse – przemocą finansową albo ekonomiczną.
W prawie Anglii i Walii economic abuse jest wyraźnie uznana za jedną z form domestic abuse. Domestic Abuse Act 2021 obejmuje zachowania, które istotnie ograniczają możliwość danej osoby zdobywania, używania lub utrzymywania pieniędzy albo innego majątku oraz uzyskiwania podstawowych dóbr lub usług. (GOV.UK)
Czym jest przemoc finansowa.
Przemoc finansowa nie oznacza po prostu, że jedna osoba zarabia więcej. Nie oznacza również, że w małżeństwie występują problemy finansowe. Nie każde powiedzenie: „Musimy mniej wydawać” jest przemocą. Nie każdy wspólny budżet jest kontrolą.
Kluczowe pytanie brzmi:
czy pieniądze są wykorzystywane do ograniczania wolności, niezależności lub możliwości podejmowania decyzji przez drugą osobę?
Oficjalne wytyczne Home Office wskazują jako przykłady economic abuse między innymi:
kontrolowanie rodzinnego dochodu,
zakazywanie partnerowi zarabiania pieniędzy,
ograniczanie dostępu do własnych środków,
zmuszanie do zadłużania się,
zaciąganie zobowiązań w imieniu partnera,
odmawianie udziału w kosztach gospodarstwa domowego,
ingerowanie w pracę lub edukację partnera,
kontrolowanie benefitów,
a nawet celowe generowanie kosztów prawnych poprzez zmuszanie drugiej osoby do niepotrzebnych postępowań sądowych. (GOV.UK)
Jak wygląda przemoc finansowa w codziennym życiu.
Często nie wygląda dramatycznie.
Nie ma krzyków.
Nie ma policji.
Nie ma siniaków.
Może wyglądać tak:
Mąż zarabia £5,000 miesięcznie. Żona zajmuje się dwójką dzieci. Nie ma własnych dochodów lub małe pół etatu.
Nie zna hasła do bankowości. Nie wie dokładnie, ile mąż zarabia. Dostaje £80 lub mniej tygodniowo na jedzenie.
Za każdą dodatkową rzecz musi prosić. Jeżeli kupi coś dla siebie, słyszy: „Moje pieniądze łatwo wydawać”.
Formalnie rodzina może posiadać dom wart £400,000, dobre samochody i duże oszczędności. Z zewnątrz wyglądają na zamożnych. A jednak jedna osoba nie ma dostępu nawet do £50 bez zgody drugiej.
To może być przemoc finansowa. I właśnie dlatego tak trudno ją zauważyć.
„Ale przecież on płaci za wszystko!”
To zdanie słyszymy bardzo często od żon, które nie rozumieją, że są ofiarami przemocy. Bo przecież:
„Mąż płaci mortgage”.
„On opłaca rachunki”.
„On kupuje jedzenie”.
„Nigdy nie brakowało nam pieniędzy”.
To nie wyklucza financial abuse.
Można mieszkać w pięknym domu i jednocześnie nie mieć żadnej realnej kontroli nad własnym życiem finansowym.
Rządowe wytyczne wprost zwracają uwagę, że osoba doświadczająca economic abuse może z zewnątrz wyglądać na całkowicie stabilną finansowo, ale w rzeczywistości nie mieć dostępu do pieniędzy ani możliwości decydowania o nich. (GOV.UK)
Przemoc finansowa nie dotyczy więc wyłącznie biednych rodzin. Może pojawić się również w rodzinach bardzo zamożnych.
Najczęstsze przykłady przemocy finansowej.
Jednym z najbardziej charakterystycznych sygnałów jest sytuacja, w której pieniądze stają się sposobem nagradzania i karania partnera.
Przykładowo:
„Jeżeli będziesz się tak zachowywać, nie dostaniesz pieniędzy”.
„Jeżeli odejdziesz, zostaniesz z niczym”.
„Jeżeli wystąpisz o rozwód, odetnę ci wszystkie karty”.
„Dom jest mój, bo ja go kupiłem”.
„Nie masz prawa do mojej pension”.
„To ja pracowałem. Ty tylko siedziałaś z dziećmi”.
Ale przemoc finansowa może być znacznie bardziej subtelna.
Może obejmować:
- zabieranie pensji partnera,
- wymuszanie przekazywania całej pensji na wspólne konto,
- niedopuszczanie do rachunku bankowego,
- sprawdzanie każdej transakcji,
- wymaganie paragonów,
- uniemożliwianie posiadania własnych oszczędności,
- ukrywanie kont bankowych,
- ukrywanie wysokości dochodów,
- odmowę informowania o oszczędnościach,
- zakaz podjęcia pracy,
- sabotowanie pracy partnera,
- zabieranie samochodu, aby partner nie mógł dojechać do pracy,
- odmowę zapłaty childcare, aby druga osoba nie mogła pracować,
- zmuszanie partnera do brania kredytów,
- używanie jego karty kredytowej,
- zaciąganie długów w jego imieniu,
- kontrolowanie benefitów,
- zabieranie Child Benefit,
- odmawianie pieniędzy na jedzenie, ubrania lub lekarstwa,
- celowe niepłacenie alimentów lub zobowiązań po rozstaniu jako formę dalszej kontroli.
„Pokaż mi paragon” – kiedy oszczędność staje się kontrolą.
W zdrowym związku ludzie powinni wspólnie ustalać budżet.
To normalne. Można wspólnie zdecydować: „W tym miesiącu oszczędzamy”. Można mieć wspólne konto.
Można nawet ustalić limity wydatków. Różnica polega na tym, że w zdrowej relacji obie osoby mają głos i dostęp do informacji.
W relacji przemocowej zasady są jednostronne. Jedna osoba może wydawać £500 bez pytania.
Druga musi tłumaczyć się z £12. Jedna zna wszystkie hasła. Druga nie zna żadnych. Jedna decyduje. Druga prosi.To właśnie ta nierównowaga jest sygnałem ostrzegawczym.
„Nie musisz pracować” – brzmi jak troska, ale czasami jest pułapką.
Wyobraź sobie kobietę, która przyjeżdża z Polski do Anglii. Mąż już tutaj pracuje. Zna język. Ma konto. Ma znajomych.
Ma samochód. Rozumie system. Mówi:
„Nie ma sensu, żebyś pracowała. Zajmij się dziećmi. Ja nas utrzymam”.
Na początku może to być wspólna, rozsądna decyzja. Ale po kilku latach sytuacja wygląda inaczej. Ona nie pracowała od ośmiu lat. Nie ma własnych oszczędności. Jej angielski jest słabszy. Nie wie, ile wynosi mortgage.
Nie wie, ile mąż ma pension. Nie wie nawet, ile dokładnie zarabia. Jeżeli chce odejść, słyszy: „Dokąd pójdziesz? Nie masz pieniędzy. Nie masz pracy. Nie poradzisz sobie”.
I nagle decyzja sprzed kilku lat staje się mechanizmem zależności.
Polki w UK – dlaczego sytuacja może być szczególnie trudna?
Nie każda Polka mieszkająca w Wielkiej Brytanii doświadcza takich problemów i nie należy przedstawiać przemocy jako cechy polskich związków.
Istnieją jednak szczególne okoliczności migracyjne, które mogą zwiększać podatność osoby na kontrolę.
Badania dotyczące doświadczeń polskich kobiet w Wielkiej Brytanii wskazują, że migracja, sytuacja ekonomiczna, kwestie instytucjonalne oraz czynniki społeczno-kulturowe mogą wpływać zarówno na samo doświadczenie przemocy, jak i na zdolność szukania pomocy.
Badacze zwracają również uwagę, że polskie migrantki bywają słabo widoczne w brytyjskim systemie wsparcia. W praktyce mogą pojawić się dodatkowe problemy.
Kobieta może:
nie znać dobrze angielskiego,
nie rozumieć brytyjskiego systemu prawnego,
nie mieć tutaj rodziny,
nie mieć własnego konta,
nie wiedzieć, jakie ma prawa do domu,
nie wiedzieć, czym jest Universal Credit,
nie wiedzieć, że może istnieć pomoc mieszkaniowa,
nie znać różnicy między rozwodem a podziałem majątku,
wierzyć partnerowi, kiedy mówi: „W Anglii nic ci się nie należy”.
Do tego dochodzi często strach. „Co ludzie powiedzą?” „Jak dam sobie radę sama?” „Co będzie z dziećmi?” „Nie mam tu rodziny”. „Nie znam prawa”. „Nie stać mnie na prawnika”.
Oficjalne wytyczne dotyczące domestic abuse wskazują, że osoby pochodzące spoza UK mogą napotykać dodatkowe bariery związane m.in. z językiem, kulturą, statusem migracyjnym, dostępem do środków publicznych oraz zależnością finansową od partnera. (GOV.UK)
„On zna Anglię, ja nie” – bardzo silne narzędzie kontroli.
W związkach migracyjnych jedna osoba czasami ma ogromną przewagę informacyjną. Partner może mówić:
„Nie możesz się rozwieść bez mojej zgody”.
„Jak odejdziesz, stracisz dzieci”.
„Dom jest na mnie, więc nie masz do niego prawa”.
„Nie dostaniesz żadnych benefitów”.
„Policja nic nie zrobi”.
„Nie stać cię na prawnika”.
„Jeżeli mnie zgłosisz, będziesz miała problemy z pobytem”.
Nie wolno zakładać, że takie twierdzenia są prawdziwe tylko dlatego, że druga osoba mówi je pewnym tonem.
Jedną z podstawowych metod kontroli jest właśnie przekonanie drugiej osoby, że nie ma żadnego wyboru.
Dlaczego kobieta czasami przez 10 czy 20 lat nie zauważa, że doświadcza przemocy finansowej.
Bo przemoc często rozwija się stopniowo. Pierwszego dnia partner nie mówi: „Przejmę kontrolę nad całym twoim życiem”.
Najpierw: „Ja zapłacę”. Potem: „Ja będę trzymał karty”. Potem:
„Po co ci własne konto?” Potem: „Po co ci praca?” Potem: „Po co ci samochód?” Potem: „Nie potrzebujesz wiedzieć, ile mamy pieniędzy”.
A dziesięć lat później jedna osoba kontroluje praktycznie wszystkie zasoby rodziny.
Granica przesuwała się bardzo powoli.
Dlatego ofiara może długo uważać tę sytuację za „normalną”.
Co jeszcze utrudnia rozpoznanie przemocy finansowej.dlaczego moj partner stosuje przemoc finansowa
Partner nie jest agresywny przez cały czas.
Może być dobrym ojcem. Może być uprzejmy wobec innych. Może mieć dobrą pracę. Może być bardzo lubiany.Może kupować prezenty. Może płacić za wakacje.
I jednocześnie kontrolować każdą złotówkę lub każdego funta partnerki. Przemoc nie musi występować przez 24 godziny na dobę, żeby była przemocą.
Ofiara sama usprawiedliwia zachowanie partnera.
„On po prostu lepiej zna się na pieniądzach”.
„Ja zawsze byłam słaba z finansów”.
„On dużo pracuje, więc ma prawo decydować”.
„To on zarabia”.
„Nie chcę być niewdzięczna”.
Z czasem osoba może całkowicie uwierzyć, że nie ma prawa interesować się finansami rodziny.
Rodzina i znajomi niczego nie widzą.
Z zewnątrz widzą: ładny dom, dwa samochody, wakacje, dzieci w dobrej szkole. Nikt nie widzi, że kobieta przed zakupem kurtki za £40 musi wysłać wiadomość: „Czy mogę?”
Dzieci jeszcze bardziej utrudniają odejście.
Osoba może myśleć:
„Gdzie będziemy mieszkać?”
„Czy dam radę zapłacić czynsz?”
„Czy dzieci będą musiały zmienić szkołę?”
„Jak utrzymam trzy osoby?”
Economic abuse może właśnie dlatego bardzo skutecznie utrzymywać osobę w związku. Oficjalne wytyczne wskazują, że zależność lub destabilizacja finansowa może utrudniać odejście i uzyskanie bezpieczeństwa. (GOV.UK)
Dlaczego ludzie stosują przemoc finansową.
Nie istnieje jedna odpowiedź.
Nie można też automatycznie diagnozować kogoś jako narcyza, psychopatę czy osobę z konkretnym zaburzeniem.
W wielu przypadkach wspólnym elementem jest jednak potrzeba kontroli i utrzymania przewagi.
Pieniądze są wyjątkowo skutecznym narzędziem.
Jeżeli kontrolujesz czyjeś pieniądze, możesz pośrednio kontrolować:
gdzie ta osoba mieszka,
czy może wyjść,
czy może pracować,
czy może mieć samochód,
czy może spotykać się z ludźmi,
czy może skorzystać z prawnika,
czy może odejść.
Dlatego financial abuse często nie jest przede wszystkim problemem pieniędzy.
Jest problemem władzy.
Nie chodzi o to, że partner chce mieć £100 więcej na koncie.
Chodzi o to, że chce decydować, co druga osoba może zrobić.
Dlaczego przemoc finansowa często nasila się przy rozwodzie.
Bo rozstanie oznacza utratę kontroli. Osoba, która przez lata kontrolowała finanse, może nagle usłyszeć:
„Chcę rozwodu”.
I wtedy sytuacja może się zaostrzyć. Nagle karta przestaje działać. Pieniądze znikają ze wspólnego rachunku. Mortgage przestaje być płacony. Rachunki na dom przestająbyć płacone. Partner wycofuje swoje nazwisko z kredytu, rachunków, innych zobowiązan, np. insurance.
Partner przestaje przekazywać środki na dzieci. Firma „nagle przestaje zarabiać”.Oszczędności „znikają”. Dom w Polsce „należy do rodziców”.
Pojawiają się groźby: „Jeżeli odejdziesz, nie dostaniesz nic.”Lub ”Więcej nie będę pacić, rozwodzę się.”
Domestic abuse oraz economic abuse mogą trwać również po rozstaniu. Zmiany w prawie dotyczącym coercive control uwzględniają również zachowania byłych partnerów po zakończeniu wspólnego życia. (GOV.UK)
Przemoc finansowa po rozstaniu i w czasie rozwodu nadal jest przemocą.
To bardzo ważne. Niektórzy myślą: „Skoro już z nim nie mieszkam, lub skoro się wyprowadził, to problem się skończył”.
Niekoniecznie. Kontrola może zostać przeniesiona na:
maintenance – alimenty
mortgage – kredyt
joint account- wspólne konto
joint loan- wspólną pożyczkę
nieruchomość,
dzieci,
koszty sądowe,
firmę,
sprzedaż domu.
Przykład:
Były mąż wie, że żona nie jest w stanie sama utrzymać domu.
Celowo przestaje płacić ustalone zobowiązania.
Jednocześnie przeciąga negocjacje przez wiele miesięcy.
Za każdym razem składa inną propozycję.
Żona płaci prawnikom.
Jej oszczędności maleją.
W końcu mówi:
„Dobrze. Zgodzę się na wszystko, tylko niech to się skończy”.
Właśnie ekonomiczne wyczerpanie drugiej osoby może stać się metodą kontroli.
„To moje pieniądze, bo ja pracowałem.”
Jedno z najbardziej szkodliwych przekonań. Wyobraźmy sobie dwudziestoletnie małżeństwo. Mąż rozwija karierę.
Żona wychowuje troje dzieci. Rezygnuje z pracy. Zawozi dzieci do szkoły. Prowadzi dom. Mąż po dwudziestu latach mówi:
„To ja zarobiłem na dom, więc dom jest mój”.
Prawo rodzinne w Anglii i Walii nie sprowadza wkładu w małżeństwo wyłącznie do wysokości wynagrodzenia.
Opieka nad dziećmi i prowadzenie domu również są częścią wspólnego życia rodzinnego.
Dlatego przy rozwodzie nie należy przyjmować wersji finansowo silniejszego partnera jako odpowiedzi na pytanie:
„Co mi się należy?”
Co zrobić, jeżeli zaczynasz podejrzewać przemoc finansową?
Najpierw postaraj się zrozumieć swoją rzeczywistą sytuację.
Jeżeli możesz zrobić to bezpiecznie i legalnie, ustal:
czy masz dostęp do własnego rachunku,
jakie rachunki istnieją,
czy masz dostęp do swoich dokumentów,
ile wynosi mortgage,
czy istnieją oszczędności,
jakie są pensions,
czy istnieje firma,
jakie nieruchomości posiadacie,
czy istnieje majątek w Polsce,
jakie kredyty są na Twoje nazwisko.
Nie należy włamywać się do cudzych urządzeń, skrzynek e-mail ani bankowości.
Ale trzeba wiedzieć, jakie zobowiązania i aktywa dotyczą Ciebie oraz rodziny.
Zadbaj o dokumenty.
W zależności od sytuacji mogą być przydatne:
Twoje payslips,
P60,
Twoje bank statements,
mortgage statements,
informacje dotyczące joint accounts,
dokumenty dotyczące nieruchomości,
dokumentacja firmy, jeżeli masz do niej legalny dostęp,
informacje dotyczące pension,
dokumenty dotyczące nieruchomości w Polsce,
informacje o kredytach.
Nie chodzi o „przygotowywanie wojny”.
Chodzi o to, żeby przy ewentualnym rozstaniu nie usłyszeć: „Nic nie mieliśmy” i nie mieć żadnej wiedzy, czy jest to prawda.
Nie podpisuj dokumentów, których nie rozumiesz.
Szczególnie uważać należy na: transfer nieruchomości, remortgage, refinancing, nowe kredyty, umowy dotyczące firm,
Consent Orders – czyli podział majatku wysłany przez małżonka, porozumienia finansowe, dokumenty dotyczące nieruchomości w Polsce.
Jeżeli słyszysz:
„Podpisz, to tylko formalność” – przeczytaj dokument. Jeżeli go nie rozumiesz – uzyskaj poradę.
Przemoc finansowa a rozwód w UK.
Jeżeli małżeństwo się rozpada, rozwód jest tylko jednym elementem całej sprawy. Trzeba osobno przeanalizować finanse.
Dom.
Oszczędności.
Emerytury.
Firmę.
Dochody.
Długi.
Nieruchomości za granicą.
Potrzeby dzieci.
Przyszłe możliwości zarobkowe.
Sama aplikacja rozwodowa nie dzieli majątku i nie zamyka automatycznie roszczeń finansowych między małżonkami.
Dlatego w sprawach, w których wcześniej występowała kontrola ekonomiczna, szczególnie niebezpieczne może być szybkie podpisanie przypadkowego porozumienia tylko po to, żeby „mieć święty spokój”.
A jeśli majątek jest w Polsce i w Wielkiej Brytanii.
To bardzo częsta sytuacja wśród polskich rodzin. Dom w Anglii. Mieszkanie w Polsce. Emerytury w UK i w Polsce.
Działka po rodzicach. Oszczędności w dwóch krajach. Firma w Anglii. Polskie konto. Takiej sprawy nie należy traktować jako dwóch całkowicie niezależnych problemów.
Trzeba zobaczyć cały obraz finansowy małżeństwa. Szczególnie jeśli osoba stosująca kontrolę mówi: „Mieszkania w Polsce nie muszę ujawniać”.
Albo: „Angielski sąd nie interesuje się Polską”. Nie należy przyjmować takich twierdzeń bez sprawdzenia.
„Nie stać mnie na odejście i rozwód.”
To być może najważniejsze zdanie w całym artykule.
Wiele osób pozostaje w trudnym albo przemocowym związku nie dlatego, że nie widzi problemu. Widzą go bardzo dobrze.
Ale myślą: „Nie mam pieniędzy”. Economic abuse właśnie dlatego jest tak skuteczne. Odbiera nie tylko pieniądze.
Odbiera również poczucie możliwości wyboru. Osoba może przestać wierzyć, że potrafi: wynająć mieszkanie, wrócić do pracy, zapłacić za mortgage, prowadzić konto, rozmawiać z bankiem, załatwić sprawę w sądzie, poradzić sobie bez partnera.
Tymczasem pierwszym krokiem nie musi być natychmiastowe odejście. Pierwszym krokiem może być po prostu: uzyskanie informacji.
Jeżeli występuje również przemoc, groźby lub coercive control.
Przemoc finansowa często nie występuje sama. Może być częścią większego schematu: kontroli, izolowania, zastraszania, gaslightingu- ”zwalania winy” i odpowiedzialności za problem na Ciebie, przemocy emocjonalnej, gróźb,przemocy fizycznej, zdrady.
Coercive or controlling behaviour może w określonych okolicznościach stanowić przestępstwo w Anglii i Walii. (GOV.UK)
Jeżeli istnieje bezpośrednie zagrożenie, priorytetem jest bezpieczeństwo. GOV.UK wskazuje, że w sytuacji bezpośredniego zagrożenia należy zadzwonić pod 999; jeżeli osoba nie może mówić podczas połączenia z telefonu komórkowego, może użyć systemu Silent Solution, naciskając 55. Dostępna jest również bezpłatna pomoc organizacji wspierających osoby doświadczające domestic abuse. (GOV.UK)
Najważniejsza rzecz: przemoc finansowa nie zawsze wygląda jak przemoc.
Może wyglądać jak: „tradycyjny model rodziny”.
Może wyglądać jak: „mąż po prostu lepiej zarządza pieniędzmi”.
Może wyglądać jak: „ona nie interesuje się finansami”.
Może wyglądać jak: ”on wszystkim się zajmuje”.
Dlatego warto zadać sobie kilka prostych pytań.
Czy wiem, jaki majątek posiada moja rodzina?
Czy mam dostęp do własnych pieniędzy?
Czy mogę zdecydować o rozsądnym wydatku bez strachu?
Czy mogę pracować, jeżeli chcę?
Czy znam sytuację finansową mojego małżeństwa?
Czy mam dostęp do dokumentów dotyczących mnie?
Czy partner zaciąga zobowiązania w moim imieniu?
Czy boję się rozmawiać o pieniądzach?
Czy pieniądze są używane jako kara?
Czy słyszę, że po odejściu zostanę z niczym?
Jeżeli na kilka z tych pytań odpowiedź brzmi niepokojąco, warto uzyskać niezależną poradę. >>> Kontakt.
Polka w UK nie musi być finansowo uzależniona od partnera.
To, że Twój partner lepiej mówi po angielsku, nie oznacza, że to on ma decydować o wszystkim.
To, że zarabia więcej, nie oznacza, że Twoja praca przy dzieciach nie miała wartości.
To, że dom jest zapisany tylko na niego, nie oznacza automatycznie, że przy rozwodzie nic Ci się nie należy.
To, że on zawsze zajmował się finansami, nie oznacza, że nie masz prawa wiedzieć, jaki jest majątek rodziny.
I wreszcie: to, że mówi Ci, jakie masz prawa, nie oznacza, że mówi prawdę.
Potrzebujesz porozmawiać o swojej sytuacji.
W ASK MONTGOMERY ADVOCATES pomagamy osobom w Anglii i Walii w sprawach rozwodowych, finansowych, dotyczących dzieci oraz domestic abuse.
Szczególnie zajmujemy się sprawami Polaków mieszkających w Wielkiej Brytanii, w tym sytuacjami, w których występuje:
przemoc finansowa,
coercive control,
kontrola nad pieniędzmi,
ukrywanie majątku,
brak dostępu do wspólnych finansów,
nieruchomości w Polsce i UK,
spór o dom,
pensions,
firmy,
rozwód
prawo rodzinne
podział majątku przy rozwodzie
sprawy dzieci
Nie musisz od razu rozpoczynać postępowania sądowego. Czasami pierwszą i najważniejszą rzeczą jest spokojna rozmowa, podczas której można zrozumieć: gdzie naprawdę jesteś, jakie masz prawa i jakie masz możliwości.
Bo największą siłą przemocy finansowej jest przekonanie drugiej osoby: „Beze mnie sobie nie poradzisz”.
A pierwszym krokiem do odzyskania kontroli jest często po prostu poznanie prawdziwej sytuacji.
Nie podejmuj najważniejszych decyzji finansowych na podstawie tego, co mówi osoba, która kontroluje Twoje pieniądze. Uzyskaj niezależną poradę.
Artykuł ma charakter ogólnej informacji dotyczącej prawa Anglii i Walii i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej ani specjalistycznego wsparcia w sytuacji domestic abuse.
Terminologia
- Financial Abuse – przemoc finansowa; wykorzystywanie pieniędzy do kontrolowania partnera lub ograniczania jego niezależności.
- Economic Abuse – przemoc ekonomiczna; szersza forma kontroli obejmująca pieniądze, majątek, pracę, dostęp do dóbr i usług.
- Financial Control – kontrola finansowa; sytuacja, w której jedna osoba decyduje, ile druga może wydawać i do jakich pieniędzy ma dostęp.
- Financial Dependency – uzależnienie finansowe od partnera; sytuacja, w której jedna osoba nie ma wystarczających własnych dochodów, oszczędności lub dostępu do pieniędzy i jest ekonomicznie zależna od współmałżonka lub partnera. W relacji przemocowej taka zależność może być wykorzystywana do kontroli, np. poprzez odmawianie pieniędzy, zakaz pracy lub grożenie pozostawieniem bez środków do życia.
Czytaj też:
Rozwód z narcyzem i przemocowcem w UK – jak się przygotować i czego na pewno nie robić.